Wróciliśmy właśnie z treningu trenerskiego u Christiny Hall, Meta-Master Trenera Society of NLP. Osoby, która wymyśliła dużą część tego, czego obecnie uczymy na szkoleniach NLP. To ona współtworzyła Swish Pattern, Submodalności, Compulsion Blowout czy wzorce Sleight of Mouth. Jest żywą legendą i wnosi wiele dobrego do świata NLP.

Od pierwszych chwil wiedziałem że wyśmienicie wybrałem
Najpierw zostaliśmy zabrani daleko w przeszłość, cofając się pamięcią do pierwszych chwil kiedy zobaczyłem i usłyszałem, że jest coś takiego jak NLP. Ten sposób uczenia daje Ci ogromną przewagę, bo jesteś w miejscu, w którym wiesz, że ktoś odwołał się do Twoich doświadczeń, na których będzie budował nowe rzeczy, a ja czuję ogromną radość bo wiem że kompetencje tej osoby są tak olbrzymie, że z przyjemnością dam się poprowadzić.

Cały ten trening pokazywał i uzmysławiał ludziom jak mogą każdego dnia podnosić sobie poprzeczkę. Pamiętam słowa Chris z pierwszego dnia: "Najbardziej fascynujące jest to, że zmienisz się i sam nie wiesz w którym momencie to się stanie". Po czym dodała: "Jeszcze nie wiem jak to zrobię, ale to zrobię".

To osoba która w najbardziej cudowny i genialny sposób potrafi budować w głowach pomost między przeszłością i przyszłością. Brać z przeszłości to co najlepsze i pokazywać Ci jak będziesz z tego korzystać. Częścią naszych treningów będzie odtąd praca ze strukturami czasu i pokazywanie ludziom przez doświadczenie jak mogą planować rzeczy jeszcze łatwiej, precyzyjniej i skuteczniej. Zamiast stać w miejscu lub z głową w przeszłości.

Patrząc wstecz
Znowu nauczyliśmy się dużo. Każdego dnia czułem fizycznie jak wiedza i na bieżąco ćwiczone umiejętności zagościły trwale w mojej głowie i dobudowują się do nich kolejne warstwy możliwości. Niesamowite uczucie. Poznanie kogoś, o kim nie miałeś pojęcia co i jak robi. A w ciągu kilku dni pokazał Ci jak możesz być jeszcze lepszym człowiekiem.

Bandler powiedział kiedyś, że nie ma cierpliwości do uczenia ludzkiej świadomości. Christina łączy jedno i drugie. Z subtelną pasją, delikatnością i ogromną etyką uczy umysł świadomy i nieświadomy. Powiedziałem sobie: "chcę i muszę się tego nauczyć". Znowu dużo dobrego wprowadzamy do naszych treningów.

A oto smaczki wynotowane w kolejności pojawiania się:
- Christina wskazuje na różne osoby i mówi o celach, marzeniach, planach, osiągnięciach: "masz sukcesy, osiąnąłeś wiele w życiu, chcesz jeszcze więcej, rozmyślasz jak robić rzeczy lepiej",
- "Pamiętasz swoje pierwsze doświadczenia z NLP? Kiedy po raz pierwszy przeszliście przez drzwi? Pamiętacie to uczucie?"
- Zauważyliście, że gdziekolwiek idziecie, to idzie za wami?
- to proces przekraczania własnych oczekiwań,
- możecie tego wszystkiego oczekiwać z zachwytem,
- "i nie wiecie kiedy to dokładnie się zdarzy",
- "nie wiem jak to zrobię, ale to zrobię"
- Powerful Vision - organizujesz energię, zachowania, zasoby,
- "Przepraszam za katar, ale zanim tu przyjechałam byłam w Niemczech"
- szukając osoby na demo pyta całą grupę i do pierwszego który się zgłosi mówi z uśmiechem "wiedziałam, że to będziesz Ty",
- ramy są jak aparat fotograficzny, jeśli skupi się na tym to nie może na czymś innym,
- używam metaforę aparatu - "patrzę jak przez wizjer, to pokazuje jak uczyć sposobu patrzenia",
- jeśli nie nadasz im kierunku, oni sami sobie nadadzą,
- nie możesz nie być w stanie, nie możesz nie tworzyć ram,
- zawsze buduj pomost między przeszłością a przyszłością (backtrack pacing i future pacing),
- przez backtrack budujemy połączenie przeszłości z teraźniejszością i przyszłością (budujemy tym samym poczucie istotności),
- ustal tylko ramę przed ćwiczeniem, uczymy się już po fakcie doświadczenia, zatem więcej porozmawiamy po ćwiczeniu,
- nowe nawyki robi się dokładnie tak samo jak stare,
- cały Twój język tworzy ramy i ustanawia kryteria,
- ramy które ustanawiasz wywierają wpływ,
- jakkolwiek nie oceniasz, ocena jest zawsze częściowa,
- jedna z największych ról trenera: zarządzanie znaczeniem,
- przez znaczenia budujemy zrozumienie,
- rozważ jakie stany są pomocne w procesie,
- zawsze może się okazać że jestem jedyną osobą, której podoba się moje poczucie humoru,
- "może nie ma potrzeby żebym robiła demo" i szuka po sali,
- opowiem o jego wskaźnikach niewerbalnych jeśli demo się na to zgodzi,
- jest ogromna różnica między wiedzą a umiejętnościami,
- 6 latek nie wie co może nie wiedzieć. Zada pytanie "po co mam się tego uczyć?" Nie ma pojęcia że nauka alfabetu otwiera mu tak olbrzymie możliwości,
- zacznij trening i ustanów wspólnotę w grupie,
- operuj na początku jak największymi generalizacjami, nie omawiaj zachowań, mów o podejściu, bo gdy skupisz się na zachowaniach zawsze znajdzie się ktoś, kto nie zmieści się w doświadczeniu,
- pacing uniwersalny - doświadczenie, które wszyscy podzielają,
- mów co Cię fascynuje,
- "jeśli jako trener przestałabym się uczyć oznaczałoby to, że właśnie zmieniłam pracę",
- niespecjalnie wierzę w części - część jest tylko metaforą sposobu myślenia o czymś, o jakiejś strategii - ja zawsze pracuję nad całością,
- "To Ty nadajesz wartość rzeczom. Gdyby rzeczy miały wartość samą w sobie, wówczas wszyscy robilibyśmy to samo",
- "interesujące, nieprawdaż?" i kiwa głową,
- nominalizacja to stwierdzenie gdzie chcemy dotrzeć,
- "Nie wiem co oznacza doskonały. Jest takie japońskie przysłowie. Jestem doskonała w swojej niedoskonałości",
- jeśli zwracasz tylko uwagę na cel to nie zwracasz uwagi na drogę,
- coś co oceniacie w tej chwili determinuje następny krok,
- większość ludzi stara się planować do przodu, zachęcaj ich by planowali wstecz,
- jeśli zajmujesz się coachingiem, to jeżeli nie użyjesz backtracku, to każdą sesję będziesz musiał zaczynać od nowa,
- "Każę im dobrać się w grupy 2 i 3 osobowe, żeby przypomnieli sobie co robili na poprzednim szkoleniu",
- każde pytanie napędza kierunek ich procesów myślowych:
"Czy jest tu ktoś kto ma coś co postrzegał jako problem i wie że jeśli zmieni to teraz, to otwierają mu się nowe możliwości?"
"Co będziesz robić od teraz skoro patrzysz już na to w inny sposób?"
- prowadzenie samochodu i prowadzenie własnego mózgu to w gruncie rzeczy podobne sprawy,
- zwykle pamiętamy co jest do zrobienia a zapominamy co już zrobiliśmy,
- na innych poziomach znajdujesz około 30 odpowiedzi zanim odpowiesz świadomie w 1 sposób,
- - sprzedaję zmiany,
- uczenie się to proces polegający na zmianie sposobu myślenia o rzeczach,
- Christina sięga po zasoby z linii czasu "through time" i umieszcza je w "in time".
- najpierw pytania, na które odpowiadasz sam sobie, a potem, po jakimś czasie, jeszcze raz - tym razem głośno, bo odpowiedzi od razu na głos mogłyby zawęzić możliwości wyboru, a tak podświadomość zrobi swoje,
- zawsze jest coś więcej,
- ponieważ mózg znajduje zawsze więcej odpowiedzi, jest możliwość znalezienia głębszej odpowiedzi,
- jeden ze sposobów myślenia o presupozycjach to, że jest to zestaw instrukcji, żeby zauważać te rzeczy nie inne,
- jedna odpowiedź TAK, a zmiana odbywa się na tak wielu poziomach,
- czego chcesz się nauczyć buduje przekonania na ten temat,
- presupozycje to szersze ramy, które prowadzą ludzi w pewien konkretny sposób,
- pytania powinny być zdefiniowane poprzez cele,
- "Kiedyś jeden z uczestników powiedział: jestem niezorganizowany. Zadałam pytanie: a w jaki sposób zorganizowałeś percepcję w taki sposób?",
- jeżeli osoba nie wierzy że to jest możliwe, po tym jak Was opuści, ktoś taki zacznie tłumaczyć sobie rzeczy w stary sposób,
- co by oznaczało teraz gdyby okazało się że wdrożyłeś to w działanie,
- pójdź w przyszłość i zobacz zmianę, która się dokonała,
- "i jeszcze mi za to zapłacą, WOW",
- pytając o przeszłość z przyszłości tworzycie punkty kontrolne,
- feedback to okazja do kalibracji i rekalibracji nie bazując na pojęciach "źle i dobrze" tylko na tym, gdzie chcemy dotrzeć,
- projektuj w przyszłość poza kontekst seminarium,
- najpierw poszerzamy zakres możliwych wyborów,
- jakie są twoje niektóre narzędzia,
- wszystkie zachowania są relacyjne i kontekstualne i nikt z nas nie będzie uzyskiwał wciąż tych samych efektów,
- - dla niektórych z Was to będzie powtórka i oczywiście rozszerzycie swoje rozumienie, dla pozostałych to nowe doświadczenie,
- doświadczenie pierwotne istnieje niezależnie od świadomości,
- negacja i negatywność to dwie różne rzeczy,
- skupienie się na ograniczeniach to też future pacing,
- na poziomie recepcji danych nie ma czasu na osądy, znaczenia, a metaforycznie wszystko jest wieloznaczne,
- ktoś powiedział do dziecka "weź 1 cukierka - teraz albo nigdy" - proces kształtowania przekonań,
- wszystkie etykiety są częściowe - jest tego więcej,
- znaczenie jest zawsze kwestią relacji,
- duża gestykulacja na dużym chunku,
- każda etykiety daje inną energię,
- mózg uczy się przez kontrastowanie,
- jeśli patrzysz na to samo w ten sam sposób to widzisz zawsze to samo,
- jeśli dane się zmienią, zmienią się też etykiety.

Pyszne, prawda?

Igor Zakrzewski